بلاخره باید از غارم بیام بیرون! البته تو اون کتابه نوشته بود خانما میرن تو چاه آقایون غار. ولی من از چاه خوشم نمیاد هر وقت میخوام بگم حس تلپی افتادن تو چاه رو پیدا میکنم و بعدش هم مردن... ولی غار،امید به زنده خارج شدن ازش بیشتره.

هر چقدر هم به خودت بگی که هر اومدنی رفتن هم به همراهش داره و این واقعیته و نشان دهنده توانایی و قدرتت اینه که بتونی با واقعیت کنار بیای باز هم نمیتونی دست از فکر کردن بهش برداری تا زمانی که زمانش فرا برسه.

احساس میکنم معجزه ای رخ میداد وقتی با اون حال  میرفتم حرم امام رضا و سرحال برمیگشتم.شبای حرم مرهم دلای خسته خیلیاست.